Yollarda Geçen Yarım Kalmışlık

Yollarda Geçen Yarım Kalmışlık

Yollarda Geçen Yarım Kalmışlık

Her zaman bir yenisine daha yaklaştığım yolculuklardan birisini gerçekleştirdim bu hafta. Söz konusu bölgenin, insan ruhuna ne denli bir katkı sağladığını araştırdığım ender saatlerden ve deliksiz nefeslerimden birisiydi belki de. Bu süreç içinde kayıplarından dolayı yarım kalan işler için dua etmekte olan insanlar tanıdım. Hayattan beklentisi tek bir tebessüme hasret olan insanlar…

Çoğunlukla günümüzün belki de en zorunlu işi, başlanılan işlerin bitirilmesi. Bu her yerde sorunlu bir zorunluluk (algılanış bakımından). Bu sürecin organizasyonu ve sabır, belki de en çok ihtiyacımız olan şeylerden birisi. Amaç uğruna, hedef uğruna ve yaşam uğruna kendimize kattığımız sorgulamaların, görünüşümüzden ziyade verdiğimiz hissiyat bazında değerli olduğunu da unutmamak lazım. Her yeni gün, yeni bir zaman dilimi, kalan zamanımızın ilk günü. Bu yüzden olayın ciddiyetini anlamak için, yollarda geçen yarım kalmışlıktan etkilenmemiz mi lazım her seferinde? Bu sürecin verimli geçmesi için, galiba kayıplarımızı toplamamız gerekiyor. Belki biraz daha verim, biraz daha dinginlik için. İnsanlara tebessüm yaratabilmek, en büyük yaşam gayelerimden biri iken, tek eksiğinin tebessüm olduğunu gördüğüm insanların varlığı, bana biraz daha umut veriyor (gitmeyi düşündüğüm yollar bütünü bazında). Anlamların içinde anlam çıkarmak için, güneşi anlamamız mı gerekiyor? Yoksa yorumlamak sadece güneşin varlığını mı anlatır bize?

 

Yollarda geçen eksik kalmışlıkları anlamak için, kalan ömrünüzün ilk gününde bir şeyler yapın. Böylesi hem bizim, hem insanlık için önemli bir adım olacak.

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir